Vinkeveen - Vrijdag 9 december speelde het door Mulder Transport uit Mijdrecht gesponsorde eerste herenteam van volleybalvereniging Atalante uit Vinkeveen hun laatste thuiswedstrijd van 2005. Alles was er aan gelegen om deze laatste thuiswedstrijd in winst om te zetten. Dat mensen geen machines zijn, bleek maar weer eens die avond. In een overvolle sporthal De Boei werd er wel gewonnen met 4-0.
Atalante had een niet al te perfecte voorbereiding op de wedstrijd. Dinsdag werd er met een kleine selectie getraind. Bas zat met een keelontsteking thuis, Duncan zat met zijn rug en Bouke was bezig in zijn nieuwe huis. Er was al bekend dat coach Raket afwezig zou zijn op vrijdagavond i.v.m. zijn eigen wedstrijd (club in Leimuiden). Er was nog even gezocht naar een vervanger voor Raket, en aangezien de 3 voorgaande wedstrijden in winst waren omgezet met een dame als coach op de bank, werd er druk gezocht naar een dame. Echter waren de dames zeer schaars deze avond en moesten de heren het zonder coach stellen. Aanvoerder Hardeman zou deze taak op zich nemen, hij zou binnen en buiten de lijnen de coaching op zich nemen. Natuurlijk is dit niet ideaal. Iemand die zich op zijn eigen spel moet concentreren en ook nog de coaching naar de andere jongens moet verzorgen. Echter nood breekt wet en zo begonnen de mannen dan ook aan de 1ste set. Met Duncan van Senten op de bank begonnen de heren goed tegen de nummer laatst uit de competitie. Dat wil overigens niks zeggen, want in deze klasse kan iedereen van elkaar winnen.
Zoals gezegd begon Atalante scherp aan de 1ste set. Met Rick de Groot als 1ste spelverdeler en Frans Roos als aanvaller. Dit deed hij op de momenten dat hij aanvaller was perfect, met een 100% score als gevolg. Daarover later meer. De pass lag goed en zo was het aan Rick om zijn aanvallers te bedienen. Deze lieten zich niet kennen en scoorden er naar alle hartelust op los. Met de serve werd veel druk gezet bij US en zodoende hield Atalante dat benodigde gaatje om de 1ste set te pakken, 25-21.
In de 2de set was er bij een stand van 4-4 lichte paniek aan Atalante zijde. Gelegenheids middenaanvaller Leonard de Jong raakte bij een sprong geblesseerd aan zijn rug. Hierdoor werd Duncan binnen de lijnen gebracht voor Leonard. Een paar posities verder kwam Duncan aan serve en wist daarmee veel druk te zetten. Hierdoor liep Atalante in een sprong door naar 16-6. Daar stokte de teller even, maar Frans Roos deed er na Duncan nog een schepje bovenop. Met zijn serve wisten de passers van US ook geen raad. US kwam nog wel even terug maar met een paar goede aanvallen was de 2de set ook voor Atalante, 25-18. In de 3de set was de concentratie van Atalante ver te zoeken. Was het wellicht de euforie van de 2de set (het goede serveren) of waren het de gedachten van kat in het bakkie vanavond? Echter, de werkelijkheid was dat Atalante in korte tijd met 0-5 achterstond. Atalante liep continu achter de feiten aan en bij 9-17 was het Frans Roos die een belangrijke beslissing nam. Hij stond als aanvaller, maar pleegde een omzetting door de spelverdeling over te nemen van Rick. Hierdoor werd Rick automatisch aanvaller. Na de omzetting begon Atalante aan een inhaalrace die zijn weerga niet kende. Het leek een onmogelijke taak, maar Atalante vocht zich sterk terug en met vechtlust, doorzettingsvermogen en geloof in eigen kunnen, werd de 3de set ook knap gewonnen, zij het met het kleinst mogelijk verschil, 26-24. Hiermee waren er 4 punten binnen, maar Atalante wilde natuurlijk meer tegen de onderste van de ranglijst. In de 4de set nam Rick de spelverdeling weer over en Frans ging weer aanvallen. De 4de set werd degelijk gespeeld en zodoende met 25-21 gewonnen. De selectie van Atalante heren 1 wil als hun supporters bedanken voor hun support in 2005. In 2006 hopen we jullie natuurlijk weer te zien.
