Op 22 april trad ZKC ’31 A2 aan op ons kunstgrasveld. De zenuwen voor deze wedstrijd zaten er goed in.
Wisten we deze wedstrijd te winnen, dan waren we gegarandeerd van een eerste plek in de poule. Het kampioenschap was dan zeker gesteld, alleen de lokale concurrent (De Vinken) zou ons kunnen bijblijven door samen kampioen te worden (mits deze alles zouden winnen incl. de laatste wedstrijd, zie verder verslag).
Een ruime overwinning zoals we in het begin van dit jaar hadden (17-2 / 17-3) bleef uit. Vanwege de druk die ZKC ’31 gaf, was de wedstrijd vanaf het begin af aan spannend. Het balbezit was gelijk, waardoor zowel wij als onze tegenstanders gelijke kansen hadden om de wedstrijd te winnen. ZKC ’31 lukt het om tot 3x te scoren, helaas voor hun was dit niet voldoende. Onze kracht, het afmaken van de gecreerde kansen, was ook nu weer aanwezig. We wisten 7 maal te scoren, waarmee we de eindstand op 7-3 brachten.
Ja, nu waren we eerste in de poule, we moesten alleen nog even die Vinken van ons af zien te schudden. Helaas volgden er toen drie weken waarin wij geen competitiewedstrijden hadden. En in die laatste week gebeurde er iets moois, voor ons dan. De Vinken A2 speelde gelijk tegen ZKC. Aangezien de Vinken geen puntenverlies mochten lijden om nog samen met ons te strijden om het kampioenschap, betekende hun puntenverlies dat Atlantis A2 alleen kampioen was geworden. Ja, we waren blij, maar we moesten nog tegen De Vinken spelen, op hun gebied. Tja, we zouden misschien toch wel een beetje een flater slaan als we als kampioen van de nummer 2 zouden verliezen.
Afgelopen zaterdag (20 mei) stonden we klaar op het veld van onze laatste tegenstanders. Het waaide weer eens stevig, maar het ging ons in de eerste helft niet bepaald voor de wind. Met een 3-1 achterstand gingen we de rust in. Even een korte peptalk gehad en toen hop weer naar buiten. Gelukkig hadden we veel steun van het meegekomen publiek. We wisten door slim spel en een beetje hulp van vrouwe Fortuna onze achterstand weer om te zetten in een voorsprong. De score stond op 4-7 toen het eindsignaal klonk. Nu zijn we niet zomaar kampioen. Nee het is veel beter, we zijn ONGESLAGEN kampioen! Nadat we zowel het eerste veldseizoen als het zaalseizoen tweede zijn geeindigd (maar bij beide met een beter doelsaldo dan de kampioen), hebben we dit kampioenschap wel verdiend.
En hoe anders hadden we dit resultaat kunnen bereiken dan met behulp van onze trainers en coaches: Arjen en Sjirk-Jan. Hoewel jullie lang niet altijd bij onze wedstrijden en/of trainingen konden zijn vanwege allerlei dingen, hebben jullie ons toch veel bijgebracht, ons altijd gesteund en ervoor gezorgd dat we het leuke en succesvolle team zijn dat we nu zijn. BEDANKT! Dit geldt ook voor al onze trouwe supporters, invallers en invalcoaches. Zonder jullie was het niet gelukt. |
