Afgelopen week werd Jos Kooijman 50 jaar.
Ruud, Roy, Iris en Duncan hadden de plannen geruime tijd terug al klaar.
Familie en vrienden waren geruime tijd terug al uitvoerig ingelicht,
de vraag was ‘zijn de weergoden ons gunstig gezind', daarover werden we via de site bericht.
De laatste uren moest er uiterst omzichtig worden gecommuniceerd,
om 16.00 uur kwam het verlossende woord, het kon niet meer verkeerd. Rond de klok van half 8 vertrok Jos met haar gezelschap richting het plantsoen, op dat moment - voor haar - geen enkele notie wat ze moest gaan doen.
Maar dat werd al heel snel duidelijk, haar wachtte een ballonvaart,
best uniek wanneer dit gebeurt in hartje Twistvlied, eigenlijk gewoon vanuit ‘haar straat'. Veel mensen uit de wijk, samen met haar cursisten, waren op de invitatie ingegaan, Jos uitzwaaien, maar ik kan zeggen zo'n ballon doen opstijgen is niet maar zo even gedaan.
Indrukwekkend wat daarbij allemaal komt kijken, maar ook hier geldt: vele handen maken licht werk, want zo'n mega lap doek trekkend aan de bak, de krachten die loskomen zijn beresterk.
Wanneer alle seinen op groen staan, is het zestal binnen no- time los en zwaaien we uitbundig naar de pilote, haar gezin en SARAH- Jos.
Reacties achteraf klonken best heftig, onderweg moest er veel worden gecorrigeerd, afhankelijk van de hoogte bleek de wind soms ‘verkeerd'. De pilote moest sowieso aan deze kant van de A-2 een landingsplek zoeken, hoe dit allemaal is gelopen doe ik hier maar niet uit de doeken.
Alles bij elkaar werd het een onvergetelijke happening,
op voorhand hadden de dames wel iets van ‘nou dat lijkt me niet echt mijn ding'. Uiteraard moest ook wee alles worden ingepakt en dan met de auto weer naar huis, er zal nog lang over zijn en worden nagepraat in de Roerdomp thuis.
