Na de stunt van vorige week tegen OVVO E1 (5-4 winst), kon De Vinken E1 vandaag op gelijke hoogte komen met diezelfde ploeg. Dat zou dan ook gelijk betekenen zowel OVVO als De Vinken kampioen zouden zijn. Daarvoor dienden de Vinkeveners wel af te rekenen met TOP E3 uit Sassenheim.
Geen onmogelijke opgave, gezien de 11-1 overwinning in de eerste ontmoeting. Ondanks die ruime overwinning was de ploeg toch wel ietwat gespannen. Je kunt tenslotte niet elke week kampioen worden. De Vinken E1, dat gesponsord wordt door Jumbo Vinkeveen, begon met Zoë van Dasler, Niké van der Mars, Finn Kroon en Joran Polhuis in de aanval. In de verdediging stonden Chiara Breedijk, Ilse Bosch, Tom Vis en Ravi Brockhoff. Langs de kant waren het Brenda Breedijk en Ingrid Hagenaars die de kinderen de nodige aanwijzingen zouden geven. In de eerste paar minuten begon De Vinken ietwat afwachtend. Er waren wel wat kansen, maar de meeste werden gemist.
Na een minuut of vijf was het Zoë van Dasler die de ban brak en uit een dieptebal de 1-0 aantekende. De verdediging van De Vinken hield het goed dicht en TOP kreeg nagenoeg geen kans. Een grotere voorsprong kon dan ook niet uitblijven. Na de vakwissel was het de inmiddels in de ploeg gekomen Femke Vousten die voor de 2-0 zorgde. Even later scoorde ze zelfs 3-0, maar deze werd helaas afgekeurd. De eerste de beste aanval daarna werd het toch 3-0. Wederom was het een mooie dieptebal, die door Tom Vis werd afgerond. In de laatste paar minuten tot aan de rust werd er niet meer gescoord. Maar al met al een geruststellende voorsprong bij rust. In de tweede helft hetzelfde spelbeeld. Een veel beter De Vinken dat veel kansen creëerde. Het eerste aanvalsvak bleef veelvuldig schieten. Uit een afgevangen bal scoorde Finn Kroon 4-0. Datzelfde vak scoorde ook nog de 5-0 (doorloopbal Zoë van Dasler) en de 6-0 (kansje Chiara Breedijk na een onderschepping). Na de wisseling van vak was het Femke Vousten die van afstand voor 7-0 zorgde.
Uit één van de weinige schoten dat TOP loste werd het 7-1. De wedstrijd was duidelijk gespeeld. De Vinken kwam niet meer tot scoren, ondanks diverse doelpogingen. Uiteindelijk floot de scheidsrechter voor de laatste maal. Groot gejuich steeg op, want ondanks het feit dat er niet eens zo onwijs goed gespeeld was, was de ploeg toch maar mooi kampioen geworden. En wie had dat aan het begin van het seizoen gedacht. Trots toonden de spelers hun bloemen en medailles aan het toegestroomde publiek. Het feest, met natuurlijk de (kinder)champagne en 'we are the champions' als achtergrondmuziek kon beginnen. Nu op naar het veld.
